Oppositie verbijsterd door ontijdige wijziging reïntegratiebeleid
Leiden -
15 februari 2011 -
Door enorme bezuinigingen van de rijksoverheid op lokale werkgelegenheidsprojecten is Leiden gedwongen om het reïntegratiebeleid fors bij te stellen. Het college heeft een plan klaar en de raad zal zich daar binnenkort over buigen. Onderdeel is het vervangen van bepaalde trajecten door werken met behoud van uitkering. De PvdA en GroenLinks willen aanstaande donderdag spoedoverleg met wethouder Jan-Jaap de Haan (CDA, werkgelegenheid) in de raadscommissie, omdat uit een brief van De Haan aan de gemeenteraad blijkt dat de gemeente al voordat de raad zich over dit onderwerp heeft kunnen buigen het nieuwe beleid invoert. "Onze fracties zijn buitengewoon onaangenaam verrast," zo schrijven PvdA-raadslid Van Ette en GroenLinks raadslid Jan-Thijs Leeuwrik-Nieborg in hun verzoek om het spoedberaad.
In een brief die afgelopen vrijdag bij de raadsleden in de mailbox plofte, schrijft de wethouder dat de reïntegratietrajecten bij 'De Stal' zo succesvol zijn dat het college ze voortzet. Echter niet op basis van een arbeidsovereenkomst, maar door de kandidaten met behoud van hun uitkering aan het werk te zetten.
'De Stal' is een lunchcafé op het biosciencepark waar Reïntegratie Leiden, onderdeel van DZB, moeilijk bemiddelbare kandidaten een opleiding tot horeca-assistent laat volgen. Het is de bedoeling dat minimaal 50% uitstroomt naar een reguliere baan. Momenteel ligt dat percentage op 54%. Van de 42 kandidaten die vorig aan het traject zijn begonnen zijn er zeven ontslagen en zijn er twee langdurig ziek. Negen kandidaten zijn nog bezig en 24 hebben het traject afgerond. Daarvan hebben er 18 nu een baan bij een reguliere werkgever. De volgende lichting start in maart. Als het aan het college ligt dus met behoud van uitkering. Iets waar de PvdA en GroenLinks grote moeite mee hebben.
Zeer terecht dat beide raadsfracties dit aankaarten. Het is geen goede zaak dat het college vooruit meent te kunnen lopen op een raadsbesluit dat (nog?) niet is genomen.
Bij de behandeling van de participatienota 2011-2014 (want daar heeft het artikel betrekking op) gaat het uiteindelijk om de keuze tussen geld voor mensen en minder geld voor dure projecten en luxe voorzieningen aan de ene kant en een onfatsoenlijk en mensonwaardig beleid aan de andere kant.
Overigens moesten wij ook in dit geval voor ons relevante informatie uit de media halen omdat het college het weer niet nodig vond om ons te informeren. Het begint er steeds meer op lijken dat het college de verordening cliëntenparticipatie WWB & WIJ stelselmatig negeert.
www.clientenraad-leiden.nl
Dat dit voorstel er aan kwam zou de oplettende lezer niet moeten verbazen.
Maar dat raadsleden moeten verzoeken om een spoedberaad omdat anders de wethouder het nieuwe beleid al wil invoeren voordat de gemeenteraad zich daar over heeft kunnen uitspreken getuigt niet van fatsoenlijk bestuur.
(daarbij ervan uitgaande dat de berichtgeving hier juist is)
Als men mensen met behoud van uitkering wil laten werken zou dat, mijns inziens, hoogstens voor 3 maanden als een soort proefperiode mogen zijn indien bijvoorbeeld twijfel bestaat over de geschiktheid voor een bepaalde functie.
(Dit kan dan voor zowel werknemer als werkgever duidelijkheid geven).
Maar niet structureel om zo werkgevers maar aan een spotgoedkope of "gratis" werknemers te helpen.
Mensen horen, naast verplichtingen, in een beschaafd land ook recht te hebben op een arbeidsovereenkomst met een fatsoenlijk loon. Gelukkig beseft zelfs de Partij voor (de belangen van) de ARBEIDer dat ook.
Als dit voorstel doorgaat en uitgebreid gaat worden wordt de bijstandsnorm eigenlijk dus tevens een soort nieuw minimumloon......
Voor de volledigheid: niet alleen de oppositie, maar ook de SP-fractie wil de wethouder hierover aan de tand voelen, zo staat op website van het LD.
Tot nu toe ontvingen werknemers van de Stal een bescheiden inkomen ter hoogte van het wettelijk minimumloon, dankzij een aanvullende gemeentelijke loonkostensubsidie; binnenkort misschien niet meer. Dit zal ook voor talrijke andere mensen kunnen gaan gelden, al dan niet nu nog in een gesubsidieerde baan.
Werken met behoud van uitkering betekent niet alleen een financiële achteruitgang, maar vooral ook een fundamenteel andere en veel kwetsbaardere rechtspositie. Twee jaar (maximaal zelfs drie jaar) werken zonder arbeidsovereenkomst en zonder dat betrokkenen onder het arbeidsrecht vallen is in ons land iets uit lang vervlogen tijden, zo hoopten wij ooit. Maar helaas het gebeurt ook nu.
Wij verbazen ons er echter over dat dit college ermee komt, een college dat immers bestuurt op basis van een akkoord waarin staat dat Leiden de meest klantvriendelijke gemeente van Nederland moet worden. Maar misschien was dit niet bedoeld voor burgers die op een uitkering zijn aangewezen. Het lijkt er nu op dat zij apart worden gezet en straks wellicht de lijfeigenen van de gemeente Leiden kunnen worden. De gemeenteraad kan dit echter verhinderen, maar zal wel middelen ter beschikking moeten stellen voor zinvolle re-integratietrajecten en voor gesubsidieerde banen als opstapjes naar regulier werk. Het geld daarvoor zal ook uit andere budgetten en programma's dan Werk & Inkomen moeten komen. Bovendien zal zo'n beschaafder beleid vermoedelijk ten koste van dure projecten en luxe voorzieningen moeten gaan. Dat wordt een duidelijke keuze, en bepaald niet zonder ethische aspecten.
www.clientenraad-leiden.nl
"gesubsidieerde banen als opstapjes naar regulier werk."???
In veel gevallen zijn ook gesubsidieerde "opstapbaantjes" met een gegarandeerde afstap uiteindelijk terug naar de bijstand dus helemaal geen opstapjes.(een variant van de vroegere Melkertbaantjes.)
Maar het zal nog wel even duren voordat de voorzitter van de Clientenraad Sociale Zaken dat inziet.....
Maar het huidige voorstel van de wethouder is uiteraard nog slechter.
Gesubsidieerde banen kunnen een goede tussenstap of opstapje op weg naar een gewone baan zijn. Dat betekent wel dat daarover duidelijke afspraken moeten worden gemaakt met werkgevers. Volgens mij zien ze dat bij de clientenraad al jaren wel in. Bij de gemeente zien sommige mensen dat ook wel in en anderen niet. Daarnaast blijft er een groep mensen voor wie een gewone baan om diverse redenen niet bereibaar is. Daarvoor werd onder meer de WSW ingevoerd, ook voor Leidse burgers.
Nou niet voor deze Leidse burger hoor...
Zoals ik reeds eerder elders heb betoogd is subsidie wel goed voor WSW-geindiceerden, Wajongers e.d. omdat een reguliere baan zonder subdidie voor hen meestal niet mogelijk is.Immers door hun handicap zal een werkgever vaak niet geneigd zijn het volle loon uit te keren.
Te vaak heb ik gehoord dat al die zogenaamde "opstapbaantjes" juist door onduidelijke afspraken uiteindelijk helemaal geen opstap opleveren.
Vaak hoor je dan dat mondeling "gouden bergen" beloofd worden maar niet altijd "zwart op wit".
Zodra de subsidie stopt verdwijnt dan ook de baan weer.
Natuurlijk zijn er gelukkig altijd wel een paar uitzonderingen op de algemene regel...
Maar als het voorliggende voorstel doorgaat en uitgebreid gaat worden wordt de bijstandsnorm eigenlijk dus tevens een soort nieuw minimumloon......
"De Cliëntenraad heeft gesubsidieerde banen altijd als opstapje naar regulier werk beschouwd. Het moet als zodanig ook onderdeel van een traject zijn. De Cliëntenraad was en is tegen kunstbanen die alleen tot doel hebben om de statistieken een wat gunstiger aanzien te geven. Daarom is de Cliëntenraad tegenstander van 'trajecten met arbeidsovereenkomst', zgn. verloningstrajecten (...), die juist dit doel hadden.(...) Hier niet mee doorgaan is toe te juichen, gebruik maken van participatieplaatsen niet.
Het is wrang dat betaald (gesubsidieerd) werk wordt vervangen door participatieplaatsen, werk zonder arbeidsovereenkomst dus, waarvan instellingen en bedrijven zullen profiteren. Werk waarvan de samenleving vindt dat het gedaan moet worden dient op zijn minst CAO-conform gedaan en betaald te worden. Het voornemen om gebruik te maken van participatieplaatsen hoort bovendien niet in een programmabegroting te staan. Het is namelijk een fundamentele beleidswijziging. De Cliëntenraad is van mening dat het onaanvaardbaar is om uitkeringsgerechtigden te laten werken zonder arbeidsovereenkomst en dat dit op gespannen voet staat met beginselen en uitgangspunten van de moderne rechtsstaat en internationale verdragen. In feite worden mensen gedeeltelijk buiten de rechtsstaat geplaatst door hen te laten werken zonder het arbeidsrecht van toepassing te laten zijn. Participatieplaatsen lijken meer op lijfeigenschap dan op iets uit de 21e eeuw. En bij dwang kan uiteraard niet gesproken worden van maatwerk.
Opvallend is dat bij participatieplaatsen wordt uitgegaan van 5000-7000 euro per jaar voor o.a. scholing. Bijstandgerechtigden die eenmalig zo'n bedrag nodig hebben voor scholing krijgen dit echter niet. De Cliëntenraad vindt dat het geld beter uitgegeven kan worden aan eenmalige scholing, leidend naar erkende diploma's of certificaten, ook op een hoger niveau dan voor een startkwalificatie nodig is."
(CR SoZA: Opmerkingen over het programma Werk & Inkomen 2011, 31 oktober 2010).
In de december gevolgd door o.a.:
"De CR wijst werken met behoud van uitkering af. Buiten een relatief korte stage (bijv. drie maanden) moet werk altijd in dienstverband worden verricht, zodat de werkenden onder het arbeidsrecht vallen. Werk waarvan de samenleving vindt dat gedaan moet worden moet in een normaal dienstverband worden verricht en niet op een koopje.(...) Het begrip 'additionele arbeid' is betekenisloos, want alle arbeid die wordt weg bezuinigd of die de overheid weigert in dienstverband te laten uit te voeren of te subsidiëren wordt 'additioneel'.
De staatssecretaris formuleerde het zo in antwoord op vragen uit de Tweede Kamer:
'Een functie is niet per definitie regulier of additioneel. Het gaat om de wijze waarop activiteiten worden verricht binnen een bepaalde functie. Een functie die binnen een organisatie niet regulier voorkomt, kan met ondersteuning vanuit de organisatie en de gemeente als additioneel worden gecreëerd voor inzet als participatieplaats. Van een functie die binnen een organisatie regulier voorkomt, kan een additionele functie voor inzet als participatieplaats worden gemaakt (...).' (18 augustus 2008)
Allerlei regelingen voor gesubsidieerde arbeid waren vaak ook bedoeld voor 'additionele arbeid', maar werden in de praktijk misbruikt om te kunnen bezuinigen op bepaalde budgetten en om geld over te houden voor andere zaken.(...)
Het college schrijf dat voor participatieplaatsen 'een ruimere markt' is. Het is het college toch niet ontgaan dat voor gratis altijd 'een ruimere markt is'? Deze 'ruimere markt' voor gratis arbeidskrachten zal uiteraard leiden tot verdringing van betaalde banen. Het is zelfs niet uitgesloten dat werknemers hun betaalde baan verliezen, bijv. door bezuinigingen, waarna ze uiteindelijk hetzelfde werk weer moeten doen met behoud van uitkering."
(CR SoZA: Participatienota 2011-2014, opmerkingen en verbeterpunten; 26 december 2010)
De brief van de wethouder over De Stal (een goed project, zo blijkt) hebben we inmiddels ontvangen. Dankzij vragen in de commissie en ons onophoudelijke 'zeuren' staat de CR blijkbaar nu op een verzendlijst voor dergelijke brieven.
Zie verder onze website voor standpunten t.a.v. de onderwerpen werk & inkomen, waaronder de opmerkingen over de Partipatienota 2011-2014 en al eerder de discussienota die er aan vooraf ging.
www.clientenraad-leiden.nl
Ik zal graag alle vragen van de raadscommissie beantwoorden om de ontstane onduidelijkheid weg te nemen en de afweging om een nieuwe groep bij De Stal te laten starten toe te lichten.
Om de discussie op dit forum helder te houden, kort alvast het volgende: Weliswaar gaat er bij de Stal (voor de nieuwe instroom) iets veranderen, maar kortdurende (6 maanden) reintegratie-trajecten, waarbij (terwijl men een uitkering heeft) een cursus gevolgd wordt, stage gelopen wordt of werkervaring wordt opgedaan, zjn al jaren staand beleid. Dit is niet nieuw. Sterker: het is de regel. 'Verloning' (reintegreren met arbeidscontract) is hierop de uitzondering, die we van ca. 2008-2010 voor een deel van de trajecten hebben gebruikt. Daarvoor werd er voor korte leer/werk-stages geen gebruik gemaakt van verloning middels arbeidscontracten.
De andere discussie die hier op di forum doorheen loopt, is die over een mogelijk nieuw instrument: de participatieplaatsen, waarbij langere tijd (2 jaar) op één plek met behoud van uitkering gewerkt wordt. Die discussie daarover zal de komende weken in commissie en raad plaatsvinden.
De scholings- en stageplekken bij de Stal, waar het hier over gaat, zijn geen participatieplaatsen en lopen dus niet op die beleidswijziging vooruit.
Hopelijk geeft dit onderscheid enige helderheid in de discussie.
Citaat Cliëntenraad SOZA::"...gesubsidieerde banen altijd als opstapje naar regulier werk beschouwd"???
In veel gevallen zijn vaak gesubsidieerde "opstapbaantjes" nu juist helemaal GEEN opstapjes naar regulier werk maar ook kunstbanen met een gegarandeerde afstap uiteindelijk terug naar de bijstand gebleken(enkele uitzonderingen daargelaten).Wanneer gesubsidieerde arbeid nog wel nuttig zou kunnen zijn heb ik hiervoor al aangegeven.
Ook de door de Cliëntenraad SOZA Leiden genoemde verloningstrajecten waarbij mensen "in dienst" kwamen van reïntegratiebedrijf Reïntegratie-Leiden waren eigenlijk een soort gesubsidieerde banen waarbij dat reïntegratiebedrijf "subsidie" ontving uit het werkdeel van de WWB-pot . Nu die leegraakt zie je dan ook dat deze "gesubsidieerde" verloningstrajecten gestopt zijn of worden (prima!)
Zoals ik al eerder zei: als de "subsidie" stopt verdwijnt ook vaak de baan.
Echter nu wil de wethouder overgaan op participatiebanen.
Maar voor toekomstige WSW-ers bij "de stal", waar subsidie dus wèl op zijn plaats is, zal het een flinke financiële achteruitgang betekenen als er daar participatieplaatsen komen.Mensen hebben recht op een een arbeidsovereenkomst met een fatsoenlijk loon.
De wethouder zegt nu dat het bij "de Stal" om een soort stageplaatsen en cursussen|scholing gaat gedurende 6 maanden.In artikel 16 lid 3 van de reïntegratieverordening kan men lezen:"De werkstage duurt maximaal 3 maanden." (als ik tenminste de juiste versie heb...)
Maar in artikel 17 lid 5:
"In afwijking van artikel 16 lid 3, kan het college besluiten, in geval van scholing of educatie de duur van de werkstage te verlengen, doch niet langer dan tot 3 maanden...."
Ja Ja, nu nog 6 maanden(+1 dag) scholing en stage, straks 2 jaar participatiebanen.... en daarna misschien levenslang tot het 67e jaar?